Μέθοδος επίλυσης προβλήματος
Η γνώση ενός προβλήματος μέσω της επίλυσής του
Όπως υποστήριξε ο Αϊνστάιν: «Χρειάζεται ένας νέος τρόπος σκέψης για να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργούνται από τον παλιό τρόπο σκέψης».
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ένας μάστορας της τέχνης του κινεζικού πολέμου ταξίδεψε στην Ευρώπη. φιλοξενούμενος ενός πρίγκιπα βρέθηκε να παρακολουθεί ένα ιπποτικό τουρνουά. Εκείνη την εποχή πρωταθλητές διαφορετικών βασιλείων και πριγκηπάτων συγκρούονταν σε ιπποτικά τουρνουά, επιτρέποντας την αποφυγή πολέμων ή αποφασίζοντας ποιος θα παντρευτεί την κόρη του ηγεμόνα.
![]() |
Μέθοδος επίλυσης προβλήματος |
Πριν από την έναρξη των ιπποτικών συγκρούσεων, ο πλοίαρχος ζήτησε από τους καλεσμένους του να διευκρινίσουν τη λειτουργία του τουρνουά και εξήγησαν ότι το τουρνουά βασίστηκε στη σύγκρουση των τριών καλύτερων πρωταθλητών των δύο πριγκηπάτων, δηλαδή: πρώτα οι δύο πρώτοι ιππότες θα έχουν συγκρουστεί, μετά οι δύο δεύτεροι ιππείς, τελικά δύο τρίτοι ιππείς.
Η ομάδα με τις περισσότερες νίκες θα είχε κερδίσει. Σε αυτό το σημείο, ο Κινέζος πολεμιστής ζήτησε να μπορέσει να κάνει μια πρόταση και γι' αυτό πρότεινε στον πρίγκιπά του: «Κάντε τον τρίτο σας πρωταθλητή να πολεμήσει με τον πρώτο του, τον πρώτο σας με τον δεύτερο, τον δεύτερο με τον τρίτο του. Θα κερδίσετε δύο φορές στα τρία ακόμα κι αν έχετε χάσει την πρώτη μονομαχία. Και έτσι έγινε.
Αυτή η ιστορία μας βοηθά να εισαγάγουμε το Προηγμένη στρατηγική επίλυση προβλημάτων, δηλαδή η τέχνη της χρήσης κόλπων για την επίλυση προβλημάτων, επιτυγχάνοντας το μέγιστο αποτέλεσμα με την ελάχιστη προσπάθεια.
Ο διάσημος επιστημολόγος Karl Popper (1972) ανέφερε ότι η διαδικασία της επιστημονικής έρευνας και τα βήματα που οδηγούν στις ανακαλύψεις της είναι τα εξής:
- πέφτεις πάνω σε ένα πρόβλημα.
- όλες οι προσπάθειες που έγιναν ως λύσεις μελετώνται.
- αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις.
- ισχύουν?
- τα αποτελέσματα μετρώνται.
- η στρατηγική προσαρμόζεται μέχρι να είναι αποτελεσματική.
Μπορούμε να θεωρήσουμε αυτό το θεμέλιο οποιασδήποτε διαδικασίας Επίλυση προβλήματος, μια αυστηρή μέθοδος εξεύρεσης λύσεων σε προβλήματα, σύμφωνα με τις φάσεις που ακολουθούνται στις επιστημονικές ερευνητικές διαδικασίες.
Ενώ η επιστήμη έχει το καθήκον να δίνει εξηγήσεις στα φαινόμενα που μελετά, η επίλυση προβλημάτων αντιπροσωπεύει την «τεχνολογία για την εύρεση λύσεων», δηλαδή τις μεθόδους που επιτρέπουν την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων.
Ο στρατηγικός λύτης προβλημάτων ασχολείται επομένως με την αναζήτηση της λύσης και όχι της εξήγησης. Με άλλα λόγια: οι λύσεις είναι που εξηγούν τα προβλήματα και όχι το αντίστροφο. Ο εντοπισμός και η μελέτη του τι δεν λειτούργησε και εξακολουθεί να μην δίνει αποτελέσματα, καθώς και τι λειτούργησε και θα μπορούσε να είναι ακόμα αποτελεσματικό, σημαίνει ότι η προσοχή εστιάζεται στην παρούσα δυναμική επιμονής και αλλαγής του προβλήματος, παρά στις προηγούμενες αιτίες. που σχετίζονται με την εκπαίδευσή του.
Ακριβώς μέσα από δράσεις και παρεμβάσεις στον κλινικό, διαχειριστικό, καλλιτεχνικό και αθλητικό τομέα, ο καθηγητής Giorgio Nardone έχει αναπτύξει μια φαινομενικά πολύ απλή μέθοδο: προηγμένη στρατηγική επίλυση προβλημάτων.
Για να περιγράψουμε καλύτερα την τέχνη της στρατηγικής επίλυσης προβλημάτων, συνοψίζουμε τα κύρια βήματα παρακάτω.
«Φεύγετε αργότερα για να φτάσετε νωρίτερα», αρχαία κινεζική σοφία: καθορίστε το πρόβλημα
Το πρώτο βήμα της στρατηγικής επίλυσης προβλημάτων είναι το ορίστε το πρόβλημα προσεκτικά και ρεαλιστικά, διερεύνηση τι εννοεί το άτομο όταν μιλά για το πρόβλημα, πώς εκδηλώνεται, ποιον αφορά. Ο ορισμός του προβλήματος μάς καρφώνει σε μια αυστηρή διαδικασία, η οποία μας σώζει από την κακή επιρροή των προηγούμενων ιδεών μας και από τις παραπλανητικές ερμηνείες.
«Δεν υπάρχει ευνοϊκός άνεμος για τον ναύτη που δεν ξέρει πού να πάει», Σενέκας: συμφωνούν για τον στόχο
Αφού ορίσουμε το πρόβλημα με τον πιο περιγραφικό και συγκεκριμένο τρόπο, προχωράμε στο ορισμός του στόχου που πρέπει να επιτευχθεί, ή ποιες θα ήταν οι συγκεκριμένες αλλαγές που, αφού γίνουν, θα καθιστούσαν σαφές ότι το πρόβλημα έχει λυθεί.
«Είναι με τις καλύτερες προθέσεις που τις περισσότερες φορές επιτυγχάνονται τα χειρότερα αποτελέσματα» Oscar Wilde: αξιολογήσει τις λύσεις που επιχειρήθηκαν
Στη συνέχεια προσδιορίζονται τόσο οι λύσεις που ήταν επιτυχείς όσο και οι αποτυχημένες λύσεις που τέθηκαν σε εφαρμογή για την επίλυση του εν λόγω προβλήματος: οι επιχειρούμενες δυσλειτουργικές λύσεις που τροφοδοτούν το πρόβλημα.
Οι επιχειρούμενες λύσεις μπορεί να είναι συνειδητές στρατηγικές ή ασυνείδητες ενέργειες/αντιδράσεις, τρόποι επικοινωνίας, ενέργειες, σκέψεις και πρέπει να αναλυθούν και να αποκαλυφθούν στον μηχανισμό τους διατήρησης και τροφοδοσίας του προβλήματος.
Οι περισσότεροι άνθρωποι συνεχίζουν να διατηρούν και να τρέφουν το πρόβλημα εφαρμόζοντας τις ίδιες στρατηγικές που έχουν εφαρμόσει με επιτυχία στο παρελθόν. Ακριβώς επειδή ο άνθρωπος έχει την τάση να δημιουργεί ισορροπίες και να τις διατηρεί, υποστηρίζει και αυτό που μας επέτρεψε να έχουμε επιτυχία στο παρελθόν, ακόμα κι αν δεν είναι πλέον λειτουργικό.
Η διερεύνηση οτιδήποτε δεν ήταν επιτυχές, μας επιτρέπει να επικεντρωθούμε στη συγκεκριμένη δυναμική που διατηρεί ένα πρόβλημα ή που, αντίστροφα, μπορεί να το αλλάξει.
"Αν θέλετε να ισιώσετε κάτι, μάθετε πρώτα όλους τους τρόπους για να το στρίψετε πιο δυνατά" αρχαία κινεζική σοφία: η "τεχνική του πώς να χειροτερέψεις"
Η τεχνική «πώς να χειροτερέψουμε» διευκολύνει την ανάλυση των επιχειρούμενων δυσλειτουργικών λύσεων και μας επιτρέπει να εντοπίσουμε όλους τους τρόπους χειροτέρευσης, δημιουργώντας ένα αντιφατικό ή/και παράδοξο αποτέλεσμα. Το μυαλό δημιουργεί μια αυθόρμητη αποτρεπτική αντίδραση, μια αυθόρμητη αποφυγή υποτιμητικών συμπεριφορών. Επιπλέον, συνήθως, όσο περισσότερο ωθεί κανείς το μυαλό προς αυτή την κατεύθυνση, τόσο περισσότερες εναλλακτικές λύσεις έρχονται στο μυαλό.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι αυτό το στρατηγικό ερώτημα χρησιμοποιήθηκε από τους μεγαλύτερους εφευρέτες: Αρχιμήδη, Λεονάρντο ντα Βίντσι, Έντισον.
Όταν ο Έντισον ρωτήθηκε: «Αλλά είναι αλήθεια ότι έχεις αποτύχει 2000 φορές στην προσπάθεια να δημιουργήσεις τη λάμπα», απάντησε: «όχι, έχω καταφέρει να αποτύχω εσκεμμένα 2000 φορές για να είμαι επιτυχημένος την επόμενη φορά».
Αυτή η τεχνική εφαρμόζεται τόσο με ασθενείς, με αθλητές, όσο και με κορυφαία στελέχη της εταιρείας γιατί μας επιτρέπει επίσης να αναδείξουμε τι έχει κάνει και τι θα μπορούσε να κάνει το άτομο για να τροφοδοτήσει το πρόβλημα ακόμα περισσότερο.
Είναι επομένως ένας τρόπος να παρακάμψετε την αντίσταση, να ξεκλειδώσετε πόρους και να ενεργοποιήσετε τη δημιουργικότητα.
"Μην περιμένετε την κατάλληλη στιγμή: δημιουργήστε το" GB Shaw: η "τεχνική του σεναρίου πέρα από το πρόβλημα":
Η τεχνική του σεναρίου πέρα από το πρόβλημα επιτρέπει να οριστούν όλα τα χαρακτηριστικά της ιδανικής κατάστασης αφού πραγματοποιηθεί η στρατηγική αλλαγή. είναι ένας τρόπος να ανιχνεύσουμε συγκεκριμένα τα χαρακτηριστικά της «ιδανικής πραγματικότητας», του στόχου που πρέπει να επιτευχθεί, μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε τις μικρές πράξεις που πρέπει να γίνουν για να ξεπεραστεί το πρόβλημα, προωθώντας τη μετατόπιση της προσοχής του υποκειμένου «από το προβληματικό παρόν» στο «μέλλον, κανένα πρόβλημα».
"Κάθε ταξίδι χιλίων μιλίων ξεκινά με ένα μικρό βήμα" Λάο Τσε: η «τεχνική του ορειβάτη»
Η τεχνική του ορειβάτη πήρε το όνομά της από αυτό που κάνουν οι έμπειροι οδηγοί βουνού για να σχεδιάσουν μια ορειβασία. Αντί να ξεκινήσουν από τη βάση του βουνού, μελετώντας το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσουν, ξεκινούν από την κορυφή μέχρι να φτάσουν, προς τα πίσω, στο μικρότερο βήμα που πρέπει να κάνουν.
Όταν έχετε ένα σύνθετο πρόβλημα να λύσετε, για να χτίσετε μια αποτελεσματική όσο και αποτελεσματική στρατηγική, είναι χρήσιμο να ξεκινήσετε από τον στόχο για να φτάσετε στο σημείο εκκίνησης, χωρίζοντας τον στόχο σε μια σειρά μικροστόχων.
Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η προηγμένη στρατηγική επίλυση προβλημάτων είναι μια μέθοδος που μας επιτρέπει να έχουμε μια αυστηρή αλλά δημιουργική κατευθυντήρια γραμμή για την επίλυση σύνθετων προβλημάτων.
Αυτή η διαδικασία ξεπερνά την ορθολογική ιδέα του «γνώση για να αλλάξει», αντικαθιστώντας την με «αλλαγή για να γνωρίζει». Περνάμε από την αναζήτηση των αιτιών στον ορισμό της λειτουργίας του προβλήματος.
Δεν είναι οι εξηγήσεις των φαινομένων που οδηγούν σε λύσεις αλλά οι λύσεις που λειτουργούν και μας οδηγούν πίσω στις εξηγήσεις.
Όπως μας λέει ο Kurt Lewin: «Αν θέλετε να μάθετε πώς λειτουργεί κάτι, προσπαθήστε να αλλάξετε τον τρόπο λειτουργίας του».
Βιβλιογραφία
Λάο Τσε. (1961). Τάο Τσι Τσινγκ. Τορίνο: Bollati Boringhieri.
Lewin, Κ. (1965). Δυναμική θεωρία της προσωπικότητας. Φλωρεντία: Αρθρώσεις.
Milanese, R. & Mordazzi, P. (2007). Στρατηγική προπόνηση. Μετατρέψτε τα όρια σε πόρους. Μιλάνο: Ponte alle Grazie.
Nardone, G. & Milanese, R. (2018). Στρατηγική αλλαγή: πώς να κάνετε τους ανθρώπους να αλλάξουν τα συναισθήματα και τις πράξεις τους. Μιλάνο: Ponte alle Grazie.
Nardone, G. (2009). Στρατηγική επίλυση προβλημάτων τσέπης. Η τέχνη της εύρεσης λύσεων σε άλυτα προβλήματα. Μιλάνο: Ponte alle Grazie.
Nardone, G. & Watzlawick, Ρ. (1990). Η τέχνη της αλλαγής: η επίλυση προσωπικών και διαπροσωπικών ψυχολογικών προβλημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μιλάνο: Ponte alle Grazie.
Popper, KR (2001). Όλη η ζωή είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Μιλάνο: Μπομπιάνι.
Seneca, LA (1933). Τα γράμματα στον Λουκίλιο. Μιλάνο: BUR.
Wilde, Ο. (1980). Αφορισμοί. Μιλάνο: Mondadori.